Çarşamba, Haziran 16, 2010
Çarşamba, Haziran 09, 2010
iş kadını oldum ben
mikrobioloji laboratuarında staj yapıyorum haftanın başından beri. ne kadar hassas ne kadar ağlamaklı olduğumu bir kez daha anladım. iş hayatında da böyle olmaktan korkuyorum. millet konuşcak arkamdan " yeni gelen mühendis hanım bugün gene ağladı la" diye. "tutturmuş kurallara uyun diye, yeni mezun ya idealleri var şimdi yazık ahhahah" dicekler ben de bu böyle olmaz şunu düzeltmemiz lazım diye koşturucam.öyle hayal ettim de bi an. işten çıkınca sevgili kocam beni alıp eve götürücek. yolda keyfimiz yerindeyse şımarık şımarık muhabbet edeceğiz, değil se ben kavga edelim diye laf dürttükleyeceğim.
yok arkadaş öğrencilik iyi şimdilik. iyi hoş bireysel olarak bir şeylerin altına imza attığını görmek,bireysel sonuçlar türetmek ama sıkıcı iş; her sabah aynı yere gidip her akşam aynı saatte işten çıkmak.gelemem şimdi bi iki seneye illaki çalışmak zorunda olacağım. ya da belki trilyonlar çıkar ömrümü sevgilimle gezmeye, dans okulu açmaya, spor yapmaya, saçımı şekilden şekile sokmaya, nerde abidik gubidik iş varsa yapmaya adarım. dostumu okuldan alırım bir yıldır yapmak isteyip yapamadığımız ne kadar çok şey varsa hepsini yaparız. uzun vadede olanlarını da yıllara böleriz. ama onu geri yolarım okuluna eğitiminden geri kalmasın,yine de bir yıl göndertmem.
dans pabuçlarım gelecek yakında heycanla bekliyorum. sokakta da giyebilsem gibi çocukça isteklerde bulunamıyorum ama içimden geçiriyorum.
cuma sevgilimle yemeğe çıkıyoruz. çok şık olacağız ikimiz de:) dans bile edeceğiz ne diyosun:)
ha işyerinde manyak bi kadın var oğlu sbs ye girmiş 7.sınıf mış.aman allahım iyi bi okula nası giricekmiş gece gündüz bunu konuşuyoruz. bütün notları 90 üstüymüş 93 95 ama bir tek sosyali 90 mış başarısını düşürüyormuş sabah okula gitmiş hocasıyla konuşmaya. ben hoca olsam la kadın bi yürü git allah aşkına salak mısın derim...sizin gibi psikopat analar babalar yüzünden çocuğunuz da soysuz oluyor derim.sinirlenmiştim döktüm içimi iyi oldu.
ama sen sakin ol. takma anlattıklarımı kafana, geçeeer;)
Salı, Nisan 13, 2010
Pazar, Mart 21, 2010
Pazartesi, Şubat 15, 2010
niye ki acaba?
yıllardır yaptığım bir şeyi bugün yolda öylesine yürürken fark ettim. otobüste yanlışlıkla birinin eline dokunduğumda, mendilci çocuk mendil alır mısınız diye sorduğunda, birisi bana çarptığında önemli değil demeye çalışırken bunun gibi bir sürü olay esnasında yaptığım şey ses çıkarmadan dudak oynatmak. mimiklerimi de kullanıyorum öyle kuru kuruya değil, ağzımı da oynatıyorum "pardon, ne demek önemli değil, yok canım, almayayım canım olmaz mı"gibi cümleleri kuruyorum sessiz sessiz bitiriyorum bile.hatta insan aramızda ses geçirmeyen duvar var bile sanabilir niye bunu yapıyorum. ya da şöyle sorayım bir tek ben mi böyle yapıyorum. ama önemsemediğimden sesimi çıkarmıyor değilim, çekiniyorum galiba.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)